Czy pamiętasz godziny spędzone na wf-ie? Te chwile, gdy wf (być może jedyna godzina) wyrywała nas z miejsc i zmuszała do ruchu nasze zesztywniałe kości. Nie chodziło jednak tylko o ruch, wzmacniał on zespół i demonstrował cechy, które są być może ważniejsze w życiu niż oceny z innych przedmiotów. Zapach starej pościeli i stęchłych ubrań, mebli i sprzętu, który pamiętały może dwa poprzednie pokolenia – to było tak, jakby czas się zatrzymał, a my teleportowaliśmy się w przeszłość. To było tak, jakbyśmy wczoraj ćwiczyli, jak na kasecie wideo Jirki Korna.